۹۵/۰۹/۱۳

شورای مرکزی محل تضارب آرا و ویترین نظام مهندسی

شورای مرکزی نظام مهندسی ساختمان کشور در واقع عصاره نظام مهندسی ساختمان کشور است که نمایندگی ۳۱ استان و بیش از ۴۰۰ هزار عضو (بخوانید نخبگانی که حداقل ۴ سال در رشته مهندسی تحصیلات دانشگاهی دارند) بر عهده دارند. این پتانسیل عظیم به خوبی وزن، نقش و جایگاه این سازمان را در جامعه و بافت علمی، حرفه‌ای، اجتماعی و حتی سیاسی کشور مشخص می‌کند. اما به واقع تاکنون چقدر از این پتانسیل از قوه به فعل تبدیل شده است؟

جایگاه و اهمیت انتخابات هیئت مدیره‌های استانی

استان‌ها به مثابه واحدهای محلی و منطقه‌ای تصمیم‌گیر در حیطه اجرای مقررات ملی ساختمان هر سه سال یک بار اعضای سازمان استان را انتخاب می‌کنند که در برخی از استان‌ها این انتخابات سابقه‌ای بیست ساله دارد. اما آنچه که حایز اهمیت است کیفیت و نحوه کاندیداتوری و انتخاب اعضای هیئت مدیره استانی است.

انتخابات استانی همواره در طول ادوار گذشته افراد لایق و حرفه‌مندی را از بدنه مهندسی به سطوح مدیریتی، اجرایی و مشورتی کشور معرفی کرده است که به واقع توانسته‌اند نماینده شایسته‌ای برای این قشر تحصیل کرده کشور باشند.

اما گاهی روند انتخابات استانی به گونه‌ای پیش رفته است که جریانات گروهی و افراد غیر حرفه‌مند با استفاده از ابزارهای سیاسی، عدم شفافیت و رانت های ایجاد شده نه تنها باعث ایجاد چند دستگی در سازمان استان شده‌اند بلکه شرایطی را به وجود آورده اند که افراد دلسوز و توانمندی که دل در گرو اعتلای حرفه‌ مهندسی دارند عطای آن را به لقایش بخشیده و کنج عزلت گزینند و همین، فضا را بیش از پیش برای ورود جریانات غیرحرفه‌ای برای به دست گرفتن زمام سازمان کاملا حرفه‌ای نظام مهندسی باز می‌گذارد.

شورای مرکزی؛ پارلمان نظام مهندسی کشور

شورای مرکزی به واقع باید عصاره نظام مهندسی کشور باشد. ۲۵ عضو اصلی و ۳۲ عضو علی البدل این سازمان در فرایندی چند مرحله ای از بین حدود نیم میلیون مهندس مرتبط با صنعت ساختمان کشور انتخاب می شوند.

در این دوره ابتدا در کل کشور ۳۶۸ نفر در ۳۱ استان توانستند به هیئت مدیره های استانی راه یابند که در تیرماه ۱۳۹۵ در اجلاس عمومی کیش بیش از ۱۰۰ نفر آنها خود را در معرض انتخاب قرار دادند و ۶۴ نفر جهت انتخاب اعضای شورای مرکزی هفتم به وزیر معرفی شدند و در نهایت ۳۲ نفر، امروز در مراسم معارفه بر کرسی شورای مرکزی هفتم تکیه خواهند زد.

این ۳۲ نفر دیگر متعلق به خود، به گروه، به شهر و حتی استان خود نیستند بلکه نماینده حرفه مهندسی ساختمان کشور هستند که اعمال و رفتار و گفتار آنها در ویترین شورای مرکزی توسط سایر اعضا، بهره برداران و رسانه ها رصد می شود و باید به گونه ای عمل کنند که به این جایگاه اعتباری دو چندان دهند و نباید فراموش کنند که این شورا امانت سه ساله جامعه مهندسی کشور است.

نقش و جایگاه قانونی شورای مرکزی نظام مهندسی ساختمان

قانون جایگاه ویژه ای را به سازمان نظام مهندسی داده است و شاید جزو معدود مراکز غیر انتفاعی باشد که تا این اندازه اختیارات حرفه ای و قانونی به آن واگذار شده باشد و امضای حکم ریاست سازمان توسط شخص دوم کشور نیز به خوبی نشان دهنده جایگاه این سازمان حرفه ای است.

اما آنچه که می تواند این جایگاه را حفظ کند و نقش آن را ارتقا دهد نحوه تعاملات شورای مرکزی و تصمیم گیری های مهمی است که انجام می دهند. سه سال فرصت کوتاهی برای گذارندن! اما زمانی طولانی برای فعالیت حرفه ای است. همانگونه که دوره ششم را امروز فقط از طریق کارنامه آن قضاوت خواهند کرد سه سال آینده نیز کارنامه شورای هفتم ملاک قضاوت جامعه قرار خواهد گرفت.

در بین اعضای منتخب شورای هفتم افرادی با سابقه وزارت، نمایندگی مجلس، شهرداری، معاونت های عمرانی، مدیریت شهری، هیئت علمی، دانشگاهی و سوابق اجرا، طراحی و نظارت پروژه های عمرانی دیده می شوند که بیانگر تجارب لازم حرفه ای است(هرچند جای خالی برخی تجارب ادوار گذشته نیز دیده می شود) و در گام بعدی این اعضا باید افرادی را برای هیئت رئیسه انتخاب کنند که بتوانند به شایستگی نماینده جامعه مهندسی ساختمان کشور باشند و این سازمان را در راه رسیدن به اهدافی که قانون در ماده ۱۱۴ نظام مهندسی و کنترل ساختمان مشخص کرده است رهنمون باشند.

در حقیقت اعضای شورا لازم است که افراد توانمند را ترغیب و تکلیف کنند که کاندیدای هیئت رئیسه شوند و ضمن حمایت همه جانبه از آنها در طول دوره سه ساله مشاورانی امین برای آنها باشند و نقاط قوت و ضعف را به درستی و امانتداری به آنها گوشزد کنند.

شورای مرکزی در واقع پشتوانه فکری و مشورتی وزارت راه و شهرسازی و سایر نهادهای اجرایی و تصمیم گیر کشور است که در عرصه مدیریتی و عمرانی کشور فعالیت دارند و تک تک اعضای سازمان اگر به این نقش و جایگاه واقف باشند بدون تردید نگاهی ملی به فعالیت ها و جلسات و تصمیم گیری های شورای مرکزی هفتم خواهند داشت و نیز نباید فراموش کنند که صندلی که بر آن نشسته اند روزگاری جایگاه مهندسانی چون بهاء الدین ادب، مهدی قالیبافان، محمود صیامی، نادر پروانه و کاظم معمار ضیا بوده است که اگر چه امروز در میان ما نیستند اما منش حرفه ای و اخلاقی آنها همواره به این سازمان اعتباربخش بوده است.

منبع: صما